new icn messageflickr-free-ic3d pan white
View allAll Photos Tagged bernardo+secchi

De Grote Markt is the central square in Kortrijk. The square was created in 1899, following the demolition of the old Cloth Hall, which was located around the belfry, by which small Pottenmarkt ("Pots market") Kledermarkt ("Clothing market") Fruitmarkt ("Fruit market") Eiermarkt ("egg market") and Zuivelmarkt ("market-Dairy Products market") merged.

The square was rebuilt between 1999 and 2000 according to a plan of Italian architects Bernardo Secchi and Paola Viganò. According to this reconstruction the Grand Place became mostly a pedestrian square.

Thanks to its location on the crossing of some famous attractions and Kortrijk, the Grand Place is one of the busiest squares in the city.

 

All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.

All rights reserved. Copyright 2015 © Jacques Freund

View Awards Count

De Grote Markt is the central square in Kortrijk. The square was created in 1899, following the demolition of the old Cloth Hall, which was located around the belfry, by which small Pottenmarkt ("Pots market") Kledermarkt ("Clothing market") Fruitmarkt ("Fruit market") Eiermarkt ("egg market") and Zuivelmarkt ("market-Dairy Products market") merged.

The square was rebuilt between 1999 and 2000 according to a plan of Italian architects Bernardo Secchi and Paola Viganò. According to this reconstruction the Grand Place became mostly a pedestrian square.

Thanks to its location on the crossing of some famous attractions and Kortrijk, the Grand Place is one of the busiest squares in the city.

 

All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.

All rights reserved. Copyright 2015 © Jacques Freund

View Awards Count

140701_park spoor noord_OM2n_fuji superia 200

De Grote Markt is the central square in Kortrijk. The square was created in 1899, following the demolition of the old Cloth Hall, which was located around the belfry, by which small Pottenmarkt ("Pots market") Kledermarkt ("Clothing market") Fruitmarkt ("Fruit market") Eiermarkt ("egg market") and Zuivelmarkt ("market-Dairy Products market") merged.

The square was rebuilt between 1999 and 2000 according to a plan of Italian architects Bernardo Secchi and Paola Viganò. According to this reconstruction the Grand Place became mostly a pedestrian square.

Thanks to its location on the crossing of some famous attractions and Kortrijk, the Grand Place is one of the busiest squares in the city.

 

All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.

All rights reserved. Copyright 2015 © Jacques Freund

View Awards Count

De Grote Markt is the central square in Kortrijk. The square was created in 1899, following the demolition of the old Cloth Hall, which was located around the belfry, by which small Pottenmarkt ("Pots market") Kledermarkt ("Clothing market") Fruitmarkt ("Fruit market") Eiermarkt ("egg market") and Zuivelmarkt ("market-Dairy Products market") merged.

The square was rebuilt between 1999 and 2000 according to a plan of Italian architects Bernardo Secchi and Paola Viganò. According to this reconstruction the Grand Place became mostly a pedestrian square.

Thanks to its location on the crossing of some famous attractions and Kortrijk, the Grand Place is one of the busiest squares in the city.

 

All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.

All rights reserved. Copyright 2015 © Jacques Freund

View Awards Count

De Grote Markt is the central square in Kortrijk. The square was created in 1899, following the demolition of the old Cloth Hall, which was located around the belfry, by which small Pottenmarkt ("Pots market") Kledermarkt ("Clothing market") Fruitmarkt ("Fruit market") Eiermarkt ("egg market") and Zuivelmarkt ("market-Dairy Products market") merged.

The square was rebuilt between 1999 and 2000 according to a plan of Italian architects Bernardo Secchi and Paola Viganò. According to this reconstruction the Grand Place became mostly a pedestrian square.

Thanks to its location on the crossing of some famous attractions and Kortrijk, the Grand Place is one of the busiest squares in the city.

 

All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.

All rights reserved. Copyright 2015 © Jacques Freund

View Awards Count

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

Because of its location on the very edge of Kortrijk, this does does not look like a typical Belgian cemetery with narrow paths and graves, gravestones and trees. It is intended to look more like a park which seamlessly transitions into the landscape.

 

Italian urban developer Bernardo Secchi designed the cemetery, completed in 2000, to roll out like a carpet. The building for ceremonies is set into the hill and twelve plateaux or burial areas closely follow the sloping lay of the land.

 

Next to the terraces, on a wide strip of gravel, a small orchard has been planted and sober bluestone columbaria have been built alongside the trees.

 

A green in the valley serves as a garden of rest for scattered ashes.

 

The crematorium is a design by the Portuguese architect Souto de Moura and SumProjects. The building is sunk into the ground, and the green roof provides a table in the landscape. Souto de Moura also designed the furniture and signage.

 

It contains one large (200 seats) and one smaller (60 seats) rooms for secular or religious ceremonies before or after the actual cremation.

 

There are three cremators one of which is a bariatric cremator (for larger bodies). A small numbered fireproof disc is put in the coffin before cremation and retrieved afterwards as a guarantee that the correct body has been cremated.

  

Theaterbuurt | Theaterplein

The Antwerp City Theatre with HETPALEIS and the Antwerp Music Theatre - former Nieuwe Koninklijke Nederlandse Schouwburg.

Arch. Rie Haan, Renaat Verbruggen and Marc Appel

1980.

New design for the Theatre Square.

Arch. Bernardo Secchi,Paola Viganò and engineer Dirk Jaspaert

2004-08.

Theaterbuurt | Theaterplein

New design for the Theatre Square.

Arch. Bernardo Secchi, Paola Viganò and engineer Dirk Jaspaert

2004-08.

 

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

 

Because of its location on the very edge of Kortrijk, this does does not look like a typical Belgian cemetery with narrow paths and graves, gravestones and trees. It is intended to look more like a park which seamlessly transitions into the landscape.

 

Italian urban developer Bernardo Secchi designed the cemetery, completed in 2000, to roll out like a carpet. The building for ceremonies is set into the hill and twelve plateaux or burial areas closely follow the sloping lay of the land.

 

Next to the terraces, on a wide strip of gravel, a small orchard has been planted and sober bluestone columbaria have been built alongside the trees.

 

A green in the valley serves as a garden of rest for scattered ashes.

 

The crematorium is a design by the Portuguese architect Souto de Moura and SumProjects. The building is sunk into the ground, and the green roof provides a table in the landscape. Souto de Moura also designed the furniture and signage.

 

It contains one large (200 seats) and one smaller (60 seats) rooms for secular or religious ceremonies before or after the actual cremation.

 

There are three cremators one of which is a bariatric cremator (for larger bodies). A small numbered fireproof disc is put in the coffin before cremation and retrieved afterwards as a guarantee that the correct body has been cremated.

  

 

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

Because of its location on the very edge of Kortrijk, this does does not look like a typical Belgian cemetery with narrow paths and graves, gravestones and trees. It is intended to look more like a park which seamlessly transitions into the landscape.

 

Italian urban developer Bernardo Secchi designed the cemetery, completed in 2000, to roll out like a carpet. The building for ceremonies is set into the hill and twelve plateaux or burial areas closely follow the sloping lay of the land.

 

Next to the terraces, on a wide strip of gravel, a small orchard has been planted and sober bluestone columbaria have been built alongside the trees.

 

A green in the valley serves as a garden of rest for scattered ashes.

 

The crematorium is a design by the Portuguese architect Souto de Moura and SumProjects. The building is sunk into the ground, and the green roof provides a table in the landscape. Souto de Moura also designed the furniture and signage.

 

It contains one large (200 seats) and one smaller (60 seats) rooms for secular or religious ceremonies before or after the actual cremation.

 

There are three cremators one of which is a bariatric cremator (for larger bodies). A small numbered fireproof disc is put in the coffin before cremation and retrieved afterwards as a guarantee that the correct body has been cremated.

  

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

 

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

 

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

 

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

 

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

 

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

 

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

 

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

 

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

 

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

 

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

 

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

 

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

 

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

 

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

 

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

 

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

Because of its location on the very edge of Kortrijk, this does does not look like a typical Belgian cemetery with narrow paths and graves, gravestones and trees. It is intended to look more like a park which seamlessly transitions into the landscape.

 

Italian urban developer Bernardo Secchi designed the cemetery, completed in 2000, to roll out like a carpet. The building for ceremonies is set into the hill and twelve plateaux or burial areas closely follow the sloping lay of the land.

 

Next to the terraces, on a wide strip of gravel, a small orchard has been planted and sober bluestone columbaria have been built alongside the trees.

 

A green in the valley serves as a garden of rest for scattered ashes.

 

The crematorium is a design by the Portuguese architect Souto de Moura and SumProjects. The building is sunk into the ground, and the green roof provides a table in the landscape. Souto de Moura also designed the furniture and signage.

 

It contains one large (200 seats) and one smaller (60 seats) rooms for secular or religious ceremonies before or after the actual cremation.

 

There are three cremators one of which is a bariatric cremator (for larger bodies). A small numbered fireproof disc is put in the coffin before cremation and retrieved afterwards as a guarantee that the correct body has been cremated.

  

Naar een ontwerp van de Italiaanse stedebouwkundige Bernardo Secchi is in de Ambassadeur Baertlaan, met uitzicht over de prachtige vallei van de Keibeek, de nieuwe stedelijke begraafplaats aangelegd. In tegenstelling tot de traditionele dodenakkers is er onmiddellijk een afgewerkt park van gemaakt. Afdalend van de kam, de Amb. Baertlaan, ligt een groene strook van opeenvolgende terrassen met gazon, en daarnaast een rode strook, bedekt met gemalen baksteen, rode shiste. De gazons zijn bestemd voor gewone graven. Op de strook met de rode steenbedekking worden columbaria opgesteld voor het bewaren van de asse van wie voor crematie opteerde.

bron: kortrijklinksbekeken.skynetblogs.be/

Because of its location on the very edge of Kortrijk, this does does not look like a typical Belgian cemetery with narrow paths and graves, gravestones and trees. It is intended to look more like a park which seamlessly transitions into the landscape.

 

Italian urban developer Bernardo Secchi designed the cemetery, completed in 2000, to roll out like a carpet. The building for ceremonies is set into the hill and twelve plateaux or burial areas closely follow the sloping lay of the land.

 

Next to the terraces, on a wide strip of gravel, a small orchard has been planted and sober bluestone columbaria have been built alongside the trees.

 

A green in the valley serves as a garden of rest for scattered ashes.

 

The crematorium is a design by the Portuguese architect Souto de Moura and SumProjects. The building is sunk into the ground, and the green roof provides a table in the landscape. Souto de Moura also designed the furniture and signage.

 

It contains one large (200 seats) and one smaller (60 seats) rooms for secular or religious ceremonies before or after the actual cremation.

 

There are three cremators one of which is a bariatric cremator (for larger bodies). A small numbered fireproof disc is put in the coffin before cremation and retrieved afterwards as a guarantee that the correct body has been cremated.

  

Because of its location on the very edge of Kortrijk, this does does not look like a typical Belgian cemetery with narrow paths and graves, gravestones and trees. It is intended to look more like a park which seamlessly transitions into the landscape.

 

Italian urban developer Bernardo Secchi designed the cemetery, completed in 2000, to roll out like a carpet. The building for ceremonies is set into the hill and twelve plateaux or burial areas closely follow the sloping lay of the land.

 

Next to the terraces, on a wide strip of gravel, a small orchard has been planted and sober bluestone columbaria have been built alongside the trees.

 

A green in the valley serves as a garden of rest for scattered ashes.

 

The crematorium is a design by the Portuguese architect Souto de Moura and SumProjects. The building is sunk into the ground, and the green roof provides a table in the landscape. Souto de Moura also designed the furniture and signage.

 

It contains one large (200 seats) and one smaller (60 seats) rooms for secular or religious ceremonies before or after the actual cremation.

 

There are three cremators one of which is a bariatric cremator (for larger bodies). A small numbered fireproof disc is put in the coffin before cremation and retrieved afterwards as a guarantee that the correct body has been cremated.

  

 

Park Spoor Noord is een landschapspark in Antwerpen dat werd aangelegd op de terreinen van het voormalige rangeerstation "Antwerpen Dam" van de NMBS.

 

Het oude spoorwegemplacement was een terrein van 24 hectare (1,6 km lang) dat sinds 1873 een wig vormde tussen de wijken Dam, Stuivenberg en Seefhoek. Een eeuw lang werden er op deze industriële site talloze treinstellen geparkeerd, locomotieven onderhouden en hersteld. Ook kregen de spoorarbeiders hier hun opleiding. De NMBS zette zijn laatste activiteiten stop in 2001. Het depot verhuisde naar de huidige site Antwerpen-Noord.

 

In 1998 werd het gebied op het gewestplan ingekleurd als ‘zone voor stedelijke ontwikkeling’ en de stad besliste een deel van het terrein als park te bestemmen. Die beslissing kon aanvankelijk op heel wat scepticisme rekenen, enerzijds omdat het rangeerstation er al zo lang lag en men het zo gewoon was dat men niet meer zag wat voor een mistoestand deze plek geworden was, anderzijds speelde ook de negatieve reputatie van de aanliggende buurten een rol en betwijfelde men het nut van een park. Een bewonersenquête in die buurten toonde echter de wens naar groen en ruimte aan gezien de extreme dichtheid: slechts een op de acht huizen beschikt over een buitenruimte.

 

Om het economisch rendabel te maken werd de kop Spoor Noord langs de Leien voorbehouden voor stedelijke ontwikkeling. In ruil om de kosten van de sanering op zich te nemen kreeg de NMBS een oppervlakte van 192.000 m² aan bouwrechten. Om zo veel mogelijk park over te houden werd deze vooral met hoogbouw gerealiseerd. Zodoende zou het park een respectabele 18 hectare groot zijn. Het terrein waar het park zou komen werd door de NMBS voor een symbolische som van 1 euro aan de stad overgedragen.

 

In 2005 werd begonnen met de aanleg van het park dat ontworpen werd door Studio Associato Secchi-Viganò - de studio van de Italiaanse ontwerpers Bernardo Secchi en Paola Viganò -, in samenwerking met Meertens & Steffens, Buro Kromwijk en Iris Consulting. In 2008 werd het westelijke deel geopend, in de zomer van 2009 opende ook het oostelijke deel. Het park en vormt één van de meest geslaagde voorbeelden van moderne stadsontwikkeling en werd een instant succes. In de zomer komen er duizenden mensen bijeen.

 

Het park is geen park in de traditionele zin, want er staan amper bomen, een bewuste keuze om het onveiligheidsgevoel te beperken. Park Spoor Noord is vooral één grote groene weide, met speelvoorzieningen voor de jeugd, twee fonteinen, een skatepark, fiets- en wandelvoorzieningen, etc. In het oostelijk deel ligt de klemtoon op sportvoorzieningen, zoals pingpongtafels, basketbalvelden e.d.m. Tevens worden in het park allerhande voorstellingen georganiseerd, onder meer in de Cargo-Loods, een van spoorweggebouwen die werden behouden. In augustus 2010 werd er het elfde jeugdcentrum van de Stad Antwerpen geopend. De omschrijving van Studio Secchi-Viganò luidt als volgt:

 

" ‘Een park voor de eenentwintigste eeuw’ was de slogan voor de ontwerpwedstrijd die in 2002 werd gehouden voor het park Spoor Noord. Het project dat wij voorstelden, heeft enkele ambities en doelen: binnen de idee van een Renovatio Urbis is het Park Spoor Noord zo bedacht dat het een belangrijk stedelijk effect kan hebben niet enkel op het verlaten spoorwegterrein, maar ook op de buurten rond het park en op de stad zelf. De verschillende rollen die het park kan spelen zijn vervat in het motto: “dorpen en metropool”: een park voor de hele stad, belangrijk voor de metropolitane regio en daarbuiten, een park voor de dagelijkse praktijken van de buurt.

 

Ons voornaamste idee is dat het park een sociale ruimte is, een vrije ruimte, die de inwoners de kans geeft ervaringen op te doen en actief te zijn.

 

De belangrijkste eigenschap van het park Spoor Noord is zijn dimensie: een wijd en eenvoudig ontworpen grasveld doorkruist met paden die de verschillende buurten met elkaar en met het park verbinden. Tuinen, sportvelden, doorzichtige bossen bieden plaats aan verschillende formele en informele sociale praktijken en definiëren meervoudige atmosferen."

 

Het project werd in 2009 bekroond met de Thuis in de Stad, een prijs van de Vlaamse Overheid voor innoverende projecten, Prijs Bouwheer 2009 van de Vlaamse Bouwmeester en de Europese UDiTE Knowledge sharing award in de categorie 'Environmental Well-Being'. De komst van het park heeft een positieve invloed op de aantrekkelijkheid van de aanpalende wijk, met een stijging van de woningprijzen tot gevolg.

 

De 'kop' van Spoor Noord dat een stedelijke climax geeft aan het metropole park, is nu in volle ontwikkeling en vormt de schakel naar de Schelde en de dokken. Het bestaat uit twee schoolcampussen. Een kenmerk is de hoogbouw: een glazen kantoortoren van 60 meter hoog en twee woontorens (Lichttoren en Parktoren) van 75 en 78 meter hoog. Deze torens vormen samen met de "London Tower" aan de overkant van de Italiëlei en de toekomstige torens aan de andere zijde van het viaduct Noorderlaan een mini hoogbouwcluster.

Because of its location on the very edge of Kortrijk, this does does not look like a typical Belgian cemetery with narrow paths and graves, gravestones and trees. It is intended to look more like a park which seamlessly transitions into the landscape.

 

Italian urban developer Bernardo Secchi designed the cemetery, completed in 2000, to roll out like a carpet. The building for ceremonies is set into the hill and twelve plateaux or burial areas closely follow the sloping lay of the land.

 

Next to the terraces, on a wide strip of gravel, a small orchard has been planted and sober bluestone columbaria have been built alongside the trees.

 

A green in the valley serves as a garden of rest for scattered ashes.

 

The crematorium is a design by the Portuguese architect Souto de Moura and SumProjects. The building is sunk into the ground, and the green roof provides a table in the landscape. Souto de Moura also designed the furniture and signage.

 

It contains one large (200 seats) and one smaller (60 seats) rooms for secular or religious ceremonies before or after the actual cremation.

 

There are three cremators one of which is a bariatric cremator (for larger bodies). A small numbered fireproof disc is put in the coffin before cremation and retrieved afterwards as a guarantee that the correct body has been cremated.

  

Theatre square by Studio Bernardo Secchi, Paola Viganò, 2009. Photo 09/2012

1