new icn messageflickr-free-ic3d pan white

Lycopus europaeus - gypsywort - wolfspoot

view this photo large on black

 

see more interesting photo's from me here:

flickeflu.com/photos/77411963@N07/interesting

  

Lycopus europaeus (Gypsywort, Gipsywort, Bugleweed, European Bugleweed, Water Horehound, Ou Di Sun) is a perennial plant in the Lycopus genus, native to Europe and Asia, and naturalized in the United States.

 

Gypsywort grows primarily in wetland areas. Its root is a rhizome. It is in flower from June to September, and produces seeds from August to October.

It is reputed to have medicinal qualities and has been used by various peoples as an astringent, cosmetic, douche, narcotic and refrigerant.

The name Gypsywort comes from the belief that Gypsies were reputed to stain their skin with the juice of the plant.

Gypsywort is a medium to short perennial growing to about 1m. With its flowers in whorls, square stem and opposite leaves it looks rather like a mint with strongly notched leaves, however, it is different in being odourless and having two not four stamens per flower. The flowers, which are present from June to September, are white dotted with purple.

 

Gypsywort (Lycopus europaeus) is an herbal plant that has no culinary purposes at all but rather is used for industrial and medicinal purposes. This plant originated in Europe and Northwest Asia. Gypsywort's most important properties come from the stem and the leaves. These were used for the astringents, sedatives, anxiety, tuberculosis, and heart palpitations. Industrially, Gypsywort was extremely beneficial in making a permanent black dye. Oddly enough that is how it got its name, the Gypsies were said to have stained their skin with this black dye like substance so they would resemble Africans or Egyptians while they were performing.

 

Gypsywort has no known hazards and usually grows near rivers, streams and ravines. You will likely find this plant from June to September but the seeds are the most ripe between August and October. A unique physical characteristic of this plant is that is has both male and female organs so it is self fertiling, pollinated by insects and bees. In a survival situation, the root of the Gypsywort could be eaten raw or cooked.

 

The flowers of this plant are used for astringents and sedatives but also have an iodine property to it that is commonly used for hyperthyroidism. The entire plant has been known to slow and strengthen heart contractions, treat coughs and bleeding from the lungs, and excessive menstral periods, and the leaves are great for cleaning wounds. Heart disturbances and nervousness can be eased by the use of Gypsywort. The part that is rendered for use is the flowering plant itself and the best time to gather these is June - September. It is a sedative, because it reduces the pulse rate in conditions involving an overactive thyroid gland by reducing the activity of iodine. It was once prescribed for hyperthyroidism and related disorders such as Basedow's disease which is an immune disorder of the endocrine system that stimulates the thyroid causing an overactive condition leading to hyperthroidism. This is also called Graves' disease.

 

Most intriguing is its supposed contraceptive effect. Lycopus virginicus was already known among native American Indians because of its fertility inhibiting properties. Theoretical this plant could be used as a kind of birth control pill. But... of course I don't advise to try this out, because I don't guarantee the intended result. However....., one of the Dutch commentators, looking at the photo, supposed that using this plant as a chastity belt would for sure be effective ! ;) Ouch !!

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

De wolfspoot (Lycopus europaeus) is een overblijvende, tot circa 1 m hoge plant uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae).

De rechtopstaande, vierkantige stengel is vaak vertakt.

De eironde tot lancetvormige, tegenoverstaande bladeren zijn ingesneden tot gezaagd en aan de voet van de stengel zelfs veerspletig.

De bloemen zijn in kransen rond de stengel gegroepeerd rond de bladoksels. Ze zijn wit met aan de binnenzijde paarse stippen. De bloemkroon bestaat uit vier ongeveer gelijke slippen.

Men kan de wolfspoot aantreffen op drassige plaatsen zoals in vochtige bossen, moerassen en langs sloten.

 

De plant bevat lycopeen, looistoffen en bitterstoffen. Deze helpen om jodiumproductie in de schildklier te voorkomen. Extracten van de plant worden daarom nog steeds verwerkt in medicijnen tegen verschillende aandoeningen tegen overmatige schildklieractiviteit en aanverwante kwalen als de ziekte van Graves.

 

In de vorm van het blad zag men vroeger een poot van een wolf, waarschijnlijk in de tijd dat er hier nog wolven rond dwaalden. In de Latijnse naam betekent Lycos, wolf en pous poot. Er lijkt verder nogal Europese consensus te zijn wat die naam betreft, want in Frankrijk noemt deze plant ‘Patte du loup’ en in Duitsland ‘Wolfstrapp’ of Wolfsfuss’. Alleen Engeland heeft een afwijkende mening, daar heet de plant ‘Gipsywort’, zigeunerkruid.

 

Waarom deze vreemde namen? Volgens sommige overleveringen zouden zigeuners, die witte baby’s roofden, de zwarte kleurstof uit deze plant gebruikt hebben om de kinderen onherkenbaar donker te maken. De plant is in elk geval wel bekend geweest als kleurstof. In de Flora Batava wordt vermeld dat de plant gedroogd, en met ijzer en vitriool gekookt, een bestendige zwarte verf of kleur geeft.

 

Medicinaal is hij nooit veel gebruikt geweest, maar de laatste tijd wel meer, vooral door Dr. Vogel, die de Virginische soort in zijn producten verwerkte en gebruikte bij hyperfunctie van de schildklier. Veel wetenschappelijk onderzoek bevestigt de toch wel opvallende werkingen van Wolfspoot. Hij heeft een remmende werking op TSH, het schildklierstimulerend hormoon, door binding van o.a. chlorogeenzuur en rozemarijnzuur aan het TSH-molecule. (Winterhoff e.a.: Horm. metabol. Res. 15/503-507 – 1983).

Intrigerend is ook zijn anticonceptiewerking, Lycopus virginicus was reeds bij de Amerikaanse Indianen bekend om zijn vruchtbaarheidsremmende werking. In theorie zou deze plant dus als een soort anti-conceptiepil gebruikt kunnen worden. Wat ik hier natuurlijk niet ga adviseren, want ik sta niet garant voor de beoogde werking. Maar..., één van de commentatoren hieronder schreef, kijkend naar de foto, dat volgens hem de plant gebruikt als kuisheidsgordel beter werkt dan als een pilletje ! ;) Au !!

 

7,113 views
5 faves
113 comments
Taken on September 10, 2012