flickr-free-ic3d pan white

Château de Chillon

What can I say, this castle was my favourite before the visit and after touring favourite will stay.

 

An architectural jewel located in the most beautiful setting imaginable, between the shores of Lake Geneva and the Alps, this monument with over 1,000 years of history, has always inspired artists and writers. Most visited historic monument in Switzerland. Located at the eastern end of the lake, 3 km from Montreux, Switzerland. The castle consists of 100 independent buildings that were gradually connected to become the building as it stands now. The oldest parts of the castle have not been definitively dated, but the first written record of the castle is in 1160 or 1005.[1] From the mid 12th century, the castle was home to the Counts of Savoy, and it was greatly expanded in the 13th century by Pietro II. The Castle was never taken in a siege, but did change hands through treaties. It was made popular by Lord Byron, who wrote the poem The Prisoner Of Chillon (1816) about François de Bonivard, a Genevois monk and politician who was imprisoned there from 1530 to 1536; Byron also carved his name on a pillar of the dungeon. The castle is one of the settings in Henry James's novella Daisy Miller (1878). The history of Chillon was influenced by 3 major periods: the Savoy Period, the Bernese Period and the Vaudois Period.[2] Chillon now hosts a museum with some historical objects preserved and is open to public tours.

 

Zamek Chillon – średniowieczny zamek obronny w kantonie Vaud w Szwajcarii, wzniesiony na skalnej ostrodze wrzynającej się w wody Jeziora Genewskiego, na jego wschodnim krańcu, między Montreux a Villeneuve. Skalisty cypel, na którym wzniesiono zamek, stanowił zawsze strategiczny punkt o wysokich, naturalnych walorach obronnych. Umożliwiał on kontrolę wąskiego przesmyku między Alpami a Jeziorem Genewskim, będącego ważnym punktem na szlaku łączącym północ z południem Europy. Pierwsze ślady osadnictwa na skale datuje się na epokę brązu. Dzisiejszy kształt zamku jest rezultatem wielu wieków ciągłych rozbudów i przebudów. Data powstania pierwotnych obwarowań nie jest znana. Jednak zgodnie z archiwalną dokumentacją, na podstawie której odtwarzano zamek w XIX w. i badaniami archeologa Alberta Naefa (1862-1936), poważne prace wokół obecnych dziedzińców przeprowadzone zostały w XI i XIII w. Wtedy to obwarowania zostały znacznie powiększone i rozbudowane. Początkowo zamek był własnością biskupów Sion. W XII w. został oddany w lenno książętom sabaudzkim. Za panowania księcia Piotra II Sabaudzkiego, obecny kształt nadał budowli architekt Pierre Mainler. Po rozbudowie zyskała ona na znaczeniu i służyła do kontroli szlaków handlowych do Włoch przez przełęcz św. Bernarda. Fosa była ukształtowana naturalnie; została poszerzona w XIII w., zasypana w XIX w., a odkopana w 1903 r. Obecny drewniany most został zbudowany w XVIII w. i zastąpił wcześniejszy zwodzony. Wokół pierwszego dziedzińca wznoszą się zabudowania koszarowe oraz wejście, wokół drugiego – siedziba kasztelana, magazyny i więzienia. Trzeci dziedziniec otoczony jest przez apartamenty książęce i dworskie wraz z kaplicą. W 1536 r. zamek został zdobyty przez mieszkańców Berna. Służył im przez wiele lat jako skład, arsenał oraz siedziba panów feudalnych (Szwajcarzy, będąc wolnymi ludźmi, kupowali prawa feudalne jako społeczność i egzekwowali je z pełną starannością). To oni przykryli wieże obronne oraz ganki straży. Podczas rewolucji francuskiej w kantonie Vaud zamek stał się własnością kantonu. Obecne podziemia zamku służyły w XIII w. jako magazyn. W XIV zostały zamienione na więzienie, w którym więziono przez 4 lata szwajcarskiego duchownego i patriotę, przeora klasztoru świętego Wiktora z Genewy, François Bonivarda (był przykuty do piątego filaru od wejścia do obecnych podziemi).

 

Watch on FLUIDR

 

15,488 views
208 faves
469 comments
Taken on June 12, 2010