new icn messageflickr-free-ic3d pan white
16-08-2019 TUC RAIL 5540 + PFT HG's, Senenne | by Jan-Mark Schout
Back to photostream

16-08-2019 TUC RAIL 5540 + PFT HG's, Senenne

Op donderdag, de eerste dag van het festival, werden we des ochtends reeds vroeg wakker teneinde bijtijds bij de vele activiteiten te zijn. Gelijkerwijs de vele vrijwilligers, dewelke eveneens in het I5-rijtuig overnachtten, stapten we vroeg het rijtuig uit en aanschouwden we het station van Spontin eens, dat gereed was gemaakt voor het festival. Daar een vriend onzer deze dag vanuit Nederland naar de Bocqlijn zou komen, verbeidden we zijn komst. Onderwijl waren we toch wat bang geworden voor het weer, dewijl de zon ver te zoeken was. Enfin, na de komst van onze medefotograaf overlegden we wat we deze dag zouden doen, waarbij de uitkomst was dat we trachtten de diverse samenstellingen vast te leggen. De drie samenstellingen waren als volgt samengesteld:

 

- Allereerst 'onze' 5540 met de 5528, die twee M1-rijtuigen en een L-rijtuig omkaderden.

- Ten tweede de 5512 en de 7743 met de I6/I10-rijtuigen.

- Ten slotte de 29.013 en de 5183 met de resterende drie L-rijtuigen.

 

Vanzelfsprekend ging onze aandacht vooral uit naar de 55'ers, waardoor we eerst naar het weiland van Senenne trokken. Een der aanwezige fotografen herkende aan mijn nog deels blauwe vingers overigens direct dat ik een der vrijwilligers was die had deelgenomen aan de herschildering der 5540 ;-) Ach, wat was het weer toch triestig in Senenne, de lichtomstandigheden waren zeker niet benijdenswaardig aldaar. Wel, zo bleek helaas ook het weer te zijn gedurende de rest van de dag... Of we nu in Purnode stonden of in Dorinne-Durnal, waarlijk overal was het grauw en donker. Het dieptepunt was wel een foto rond het middaguur te Gemenne, waar de hemelsluizen open gegaan waren toen de trein ons passeerde... Tegen de aanvang des avonds konden we dan eindelijk vanop de E411 onze eerste zonfoto maken van de râme I6/I10-rijtuigen - eindelijk, één knappe foto deze dag! Ter afsluiting van deze sombere dag trokken we nog naar de PN van Gemenne om in het allerlaatste licht de 5540 met enkele goederenwagens vast te leggen, die vanuit Ciney terug naar Spontin reed. Bon, terwijl de PFT-ploeg van het gezamenlijke dîner te Spontin genoot, trokken wij traditiegetrouw richting de Friterie de Corère te Courrière, waarna het tijd was om naar ons overnachtingsadres te gaan. In tegenstelling tot de afgelopen dagen betrof dit niet het I5-rijtuig te Spontin, daar we de komende twee nachten andermaal bij ons Airbnb-adres in Gesves verbleven. De vriendelijke madame vond het gelukkig geen probleem dat wij - tegen een kleine extra vergoeding - ook onze Limburgse kameraad mee hadden genomen, zodat we gedrieën genoten van het o zo heerlijke plekje in de bossen.

 

Klokslag zeven uur ontwaakten we, vermits op deze vrijdag de safari photo voorzien was! Gelijk het betaamt, trokken we allereerst naar de ons welbekende boulangerie Le Pain d’Antan te Naninne, waarna we ons naar Spontin begaven. Aldaar aangekomen bleken er al vele fotografen te staan, zodat deze en gene uiteraard werd begroet. Zo tegen negen uur was eenieder in de drie L-rijtuigen ingestapt en kon de 5528 ons naar het weiland van Senenne trekken, het obligate eerste fotopunt bij een safari photo. Ofschoon het vooralsnog droog was, was het tevens zeer bewolkt, waardoor een iegelijk vreesde dat de dag net zo in het water zou vallen als de dag tevoren. Doch aanziet wat er geschiedde als de volgende trein toekwam: de 5540 en de oude goederenwagens werden beschenen van een aangenaam zonnetje, waardoor een knappe foto van deze trein onder een dreigende wolkenlucht gemaakt kon worden. Welnu, vermits wij hier zo veel chance hadden met de zon en het ook nog eens de 5540 betrof, heb ik ervoor gekozen om U deze foto te tonen. De volgende trein betrof de 29.013 met de L-rijtuigen, waarbij eens te meer bleek dat onder de ruim zeventig deelnemers ook verscheidene luidruchtige Nederlanders aanwezig waren. Dewijl de stoomlocomotief langzaam aan de fotografen passeerde zonder tractie te geven, stak een deel hunner zijn woede niet onder stoelen of banken en mochten de omstanders genieten van hun tirade jegens de PFT. De mening van de schrijver dezes in casu kan U wel raden, zo veronderstel ik ;-)

 

Na ettelijke andere treinen vastgelegd te hebben, verscheen de 5540 met de drie L-rijtuigen aan de einder, ten teken dat de fotografen onder het viaduct mochten instappen om naar het volgende fotopunt te reizen dat ditmaal het weiland van Gemenne was. Na aankomst kon het prachtige tafereel aanschouwd worden van de eindeloze stroom deelnemers die zich langzaam over het ganse weiland uitzwermde, hetgeen bij de snel uitgestapte deelnemers tot irritatie leidde daar zij lang moesten wachten vooraleer het beeld vrij was. Het weer bleek alvast een pak beter te zijn dan in Senenne, nu konden we immers alle treinen in de zon vastleggen. Welk een geluk toch dat de safari photo niet gisteren had plaatsgevonden… Vervolgens werden alle samenstellingen aan elkander vast gekoppeld, waarna we door de 7305 naar het volgende fotopunt gesleept, gelegen tussen de tunnel de Lèche en de tunnel de Purnode. Dat het niet het slimste idee was om een rangeerlocomotief de ganse, niet lichte sleep alleen moest trekken, daar kwamen we enkele uren later wel achter ;-) Wel, dit fotopunt was eigenlijk een nieuw fotopunt dat gebruikt werd bij een safari photo, het was immers terug gesnoeid waardoor we er nu ten eersten male zouden kunnen staan met een grote groep. Eufemistisch uitgedrukt kunnen we wel concluderen dat deze fotostop niet geheel zoals van velen verwacht verliep, anders gezegd was het een klein débacle. De beschikbare ruimte bleek niet bepaald geschikt voor alle fotografen en het bedachte systeem dat fotografen elkander zouden afwisselen, opdat elk hunner een deftige foto kon maken, functioneerde ook niet bepaald niet zoals het behoorde. Het gevolg was dat menigeen zat te schelden op andere in beeld staande fotografen en dat deze en genen hen het maken van deftige foto’s misgunde. Het voornaamste struikelpunt was overigens niet zozeer dat het fotopunt te krap was – andere punten, gelijk aan het tunnelportaal van de tunnel de Purnode, zijn zo mogelijk nog krapper – doch veeleer dat er zeer weinig hoogteverschil is. Het fotopunt te Purnode leidt immers daartoe dat men met zijn camera al gauw boven het hoofd van degene voor hem uitkomt, terwijl dit hier beslist niet het geval was. Een aanvankelijk mislukte passage van de 29.013 – volgens de opinie veler behoorde men volle tractie te geven – alsmede een eigenlijk te ver doorgedraaide zon droeg ook zeker niet bij tot de stemming, de schrijver dezes verkneukelde zich onderwijl om de geagiteerde fotografen, die vanzelfsprekend menigmaal van Nederlandse origine waren.

 

U merkt het, de PFT zorgt immer voor verrassingen en boeiende safari’s, zodat ook het tafereel op het volgende fotopunt voor verbazing bij velen zorgde. Gezeteld in een der I6-rijtuigen schreden we achter de 5512 richting Dorinne-Durnal, waar een speciaal intermezzo voorzien was, te beginnen met de gereedstaande 29.013 met de historische goederentrein in het station. Zorgde aanvankelijk de in beeld staande Audi van Maarten Schoubben voor enige opschudding – er werd om het hardst naar hem geschreeuwd, teneinde hem opmerkzaam te maken en de Audi terug uit beeld te rijden –, het vervolgens in beeld gereden legervoertuig, een oude Minerva, met een soldaat die ernaast ging poseren, zorgde zekerlijk voor vele gefronste wenkbrauwen. Alsof dit alles nog niet genoeg ware, zo werd de safari voortgezet met een geënsceneerd tafereel, waarbij drie mensen in Venetiaanse klederdracht voor de trein poseerden, terwijl de Minerva ook nog aanwezig was. Ondergetekende heeft tot op de dag van vandaag de relatie tussen deze zaken nog altijd niet volledig verstaan, het was een zeer curieuze scène alleszins.

 

Na dit tafereel was het tijd om onze weg naar het weiland van Senenne te vervolgen, ofschoon het vertrek lange tijd op zich liet wachten. Zo was het blokboekje van Dorinne korte tijd zoek en waren er naar verluidt wat remproblemen, gelukkig konden we rond kwart over drie uiteindelijk dan toch in Senenne aankomen. Nadat de diverse ontkoppelingen waren uitgevoerd, schoven de diverse samenstellingen voor de lenzen der vele fotografen voorbij. We zeiden tegen elkander dat we deze dag toch wel zeer veel geluk hadden met het weer, circa driekwart van de tijd was het zonnig, dit was gisteren toch wel gans anders… Middelerwijl was de vertraging, zoals steevast het geval pleegt te zijn, langzaam opgelopen, dat helaas nog eens werd vergroot door twee tegenslagen. Enerzijds was een wissel te Dorinne-Durnal defect geraakt, maar daarenboven was de 7305 aan de inrit van Spontin in panne gevallen. Dit alles zorgde dat de vele voorziene manœuvres niet konden worden uitgevoerd, waardoor het ganse programma in het honderd liep. Onderwijl stonden diverse fotografen reeds te wachten op het arendsnest van Purnode – waar we de volgende treinen immers zouden vastleggen – terwijl wij nog immer in Senenne waren. De zon scheen daar weliswaar uitbundig, doch wij konden nog immer niet weg uit Senenne en de rétard bedroeg inmiddels om en nabij één uur. De fotografen te Purnode kregen schrik voor het late tijdstip dat wij aldaar zouden arriveren, de zon verdween immers ook meer en meer… Eerst na half zes konden we dan uiteindelijk terug instappen en om kwart voor zes vertrokken we eindelijk. Onverwacht bleven we echter in Spontin staan en vertrokken we maar niet, zodat Uw fotograaf in arren moede eens informeerde bij de organisatie wat het plan zou zijn. Welnu, duizendpoot Cédric had om der rétard wil besloten dat het programma des avonds zou worden aangepast, daarbij het weiland van Gemenne boven het arendsnest van Purnode verkiezend. Ik belde naar de aanwezige fotografen aldaar en bracht hen het teleurstellende nieuws, zodat zij ook maar naar Gemenne trokken. Daar het programma werd veranderd, moest er nog wat gerangeerd worden in Spontin teneinde terug naar Gemenne te kunnen rijden, zodat onze stilstand te Spontin ruim een halfuur bedroeg. Het aantal fotografen was middelerwijl ietwat gereduceerd, dewijl ettelijke mannen door het late uur terug naar huis moesten keren. Nog twee samenstellingen werden ons alhier gepresenteerd: de gekende 5512 met de I6/I10-rijtuigen alsmede de twee groene 55’ers met de historische goederentrein en de 7402 achterop. Nadat deze trein terugkeerde, legden we in het laatste licht van de dag ten laatsten male de ‘internationale’ trein vast, die ook naar Spontin wederkeerde. Gelijkerwijs daags tevoren het geval was, sloten we ook ditmaal de dag af aan de PN van Gemenne waar we de 5540 met de goederentrein richting Ciney zagen passeren om de 5540 enige tijd later zonder last weder te zien keren. Enfin, een lange safari photo was ten einde gekomen, ook ditmaal konden we terugkijken op een aangename dag, dat traditiegetrouw voor vele verrassingen zorgde. Het was een genot om zo onder de vele fotografen te verkeren en alles zo te aanschouwen, zodat ik alvast uitkijk naar de volgende editie. Om onze kameraad ook kennis te laten maken met de pizzeria van Yvoir gingen we vervolgens ten tweeden male deze week naar ginder, waar het wederom aangenaam vertoeven was vooraleer we naar ons overnachtingsadres terugkeerden.

 

Als we de volgende ochtend ontwaakten, was het helaas alweer tijd om onze spullen in te pakken – na een week aan de Bocqlijn verkeerd te hebben, zou de schrijver dezes vanavond te zijnent overnachten. Voor deze zaterdag hadden we na enige beraadslagingen het volgende programma voor ogen: allereerst zouden we des ochtends nog aan de Bocqlijn verblijven en verscheidene treinen vastleggen, daarna zouden we nog naar het festival der ASVi te Thuin gaan waarna we de reis naar Nederland aanvingen. Het weer was toch wel wat somberder dan met de safari – achteraf vond de safari dus op de zonnigste dag der week plaats, we hadden chance gehad… Enkele minuten voor het middaguur maakten we te Spontin-Sources onze allerlaatste foto van het festival – uiteraard met de 5540 op kop ;-) – waarna we nog naar Spontin reden om van diverse mannen afscheid te nemen. Na een prachtige rit arriveerden we in de middag in Thuin om nog eens met een dieseltram naar Biesme-sous-Thuin mee te reizen, alsmede met de PCC naar Lobbes. Nadat we bij de fameuze friterie van Charleroi-Ouest nog even een frietje gingen steken, reden we terug naar ons aller vaderland, waarbij de hemelsluizen andermaal geopend waren – gelukkig zaten we droog in de auto…

 

Welnu, hiermede zijn we aan het einde van mijn tesamen achttien bladzijden tellend verslag gekomen, ik heb getracht U een deel mijner belevenissen dier week mee te laten beleven. Allereerst wil ik de PFT bedanken voor hun belangrijke bijdrage aan dit alles, het was me een waar genoegen om mede te mogen werken met de herschildering der 5540 en ik wil de vele andere vrijwilligers bedanken voor hun inzet in dezen. Nog even naar de foto wederkerend zien we de prachtig herschilderde 5540 schitteren in de zon voor der fotografen camera’s, welk een verschil met haar vuile staat tevoren! Helaas zal de locomotief geen lange levensduur meer beschoren zijn, desondanks was het zeer tof om de locomotief aan het einde harer carrière nog even in het zonnetje te zetten. Het lange verblijf van maar liefst een week zorgde al met al voor vele nieuwe ervaringen, die ik niet snel zal vergeten. Kortom, het was een bijzondere week dat het absolute spoorse hoogtepunt van dit jaar is geworden. Tot slot dank ik U nog voor Uw tomeloze geduld om mijn lange reportage te bestuderen en te doorvorsen ;-)

1,527 views
27 faves
4 comments
Taken on August 16, 2019