“Ey ölümden korkup kaçan can, aklını başına al, bu korku kendindendir senin.
Korktuğun kendi çirkin yüzündür, ölümün yüzü değil.
Canın bir ağaca benzer, ölümse yaprağıdır o ağacın.
İyi olsun, kötü olsun, ne bitmişse senden bitmiştir.
Hoş olsun olmasın, gönle gelen şey, senden gelmiştir.”