Acizane's photostream

Değerli dostlar İnşaallah Kalbinizin yegane sahibine emanet olunuz....

Mekke-i Mükerremeden Selam ve dua ile....

Mekke'nin yirmi km. uzaklığında ve doğusunda bulunan bir dağ. Aynı adı taşıyan ova içinde yaklaşık yetmiş metre kadar yükseklikte bir tepe görünümündedir. Tepeye koyu yeşil taş yığınları hakimdir. Arafât'a "Cebelü'r-rahme" (Rahmet Dağı) da denir.

Hac-ibadetinin rükünlerinden biri olan Vakfe'nin* yapıldığı yer olmasından dolayı büyük bir önem taşımaktadır. Bu dağın, ismini nasıl aldığı hakkında çeşitli görüşler vardır:

Rivayetlere göre Hz. Âdem (a.s.) ile eşi Hz. Havva Cennet'ten çıkarıldıktan sonra yeryüzüne indirilmiş ve bir müddet ayrı kalıp nihayet Arafât Dağı'nda buluşmuşlardır. Buluşma anlamına gelen "Ta'arrefe" kelimesinden alınmış ve buraya Arafât denmiştir. Bu ismin ve rivayetin Hz Âdem (a.s.) zamanından beri nesilden nesile aktarılmış olduğu ifade edilmektedir. ismin nereden geldiğine dair diğer bir rivayet de hacıların Arafât dağındaki vakfeleri sırasında Allah'ın yüceliğini, kendilerinin ihtiyaç ve kulluklarını "i'tiraf" ettiklerinden dolayı buraya Arafât adının verildiği söylenmektedir. Bu konu ile ilgili diğer bir üçüncü görüş ise şöyledir: Hac ibadetinin önemli bir rüknü olan vakfeyi tamamlayanlar manevî bir kokuya ("Arf") büründükleri için bu anlamda bu dağa Arafât adı verilmiştir.

Cenâb-ı Hak bu dağın adım Kur'an-ı Kerim'de söyle zikretmiştir: "..Arafât'tan ayrılıp (seller gibi) akın edince Meş'ar-i Harâm'da* Allah'ı zikredin.. " (el-Bakara, 2/198).

Hac ibadetini yerine getirmek üzere orada bulunan müslümanlar Terviye'den (yani Zilhicce'nin sekizinci günü sabah namazını Mekke'de kıldıktan) sonra Mina'ya, sonra Arefe günü sabah namazını kıldıktan sonra Arafât'a çıkarlar. Haccın farzlarından biri olan vakfe Arefe günü zeval vaktinden başlar, nahir günü yani bayramın birinci günü sabah namazı vaktine kadar süren zaman içinde yapılır. Genellikle Arefe günü akşamı Arafât'tan ayrılma işlemleri başlar.

Hz. Peygamber (s.a.s.)'in bir hadîsine göre Arafât'ın her yeri vakfe yeridir. Buna göre vakfe için belli bir yer söz konusu değildir.
Arafât dağında vakfe sırasında Allah'a dua etmek ve isteklerde bulunmak müstehabtır.
Arefe günü Arafât'ta vakfe yapmanın önemi ve fazileti hakkında Resulullah şöyle buyururlar:
"Cenâb-ı Hakk'ın, Arefe günü (vakfe sırasında) Cehennem'den azad ettiği kulların sayısı diğer günlerde azad edilenlerle kı yaslanmayacak kadar çoktur. Allah, Arefe günü vakfe yapanlara yaklaşır. Sonra onlarla meleklere karşı iftihar ederek 'bunlar ne istiyorlar ki bütün işlerini bırakıp burada toplandılar' der." (Müslim, Hacc, 1348).

Mekke-i Mükerremeden selam ve dua ile ...
Cumanız mübarek olsun inşaallah...

Dün bir kısmını gerçekleştirdiğimiz mekke ziyaretlerimizde acizane organizasyonunu gerçekleştirdiğim mahiyetimdeki umre grubumu, Hudeybiye Biatı’nın yapıldığı alana yakın deve çiftliğine götürdüm...

Her şey o kadar doğaldı ki gözümüzün önünde deve sağıldı ve içmek isteyenlere taze süt ikram edildi...

Deve sütü bol köpüklü ve lezzetli olan mükemmel bir içecek...

Tavsiye ederim...

Ancak bunun yanında Deve sütü ile ilgili bir kaç özelliği yazmadan da edemiyeceğim...

Deve Yüce yaratıcının sıcak iklimlerde yaşama ustalığı yönünden hikmetler ile donattığı çok fonksiyonlu ve özel bir hayvan...

İşte sıcak çöl yolculuğunun sırrı...

Deve yerleşim yerlerinde meskun mahallerde beslendiğinde yağlı ve tatlı süt veriyor.

Aynı deve çölde yolculuk esnasında tuzlu süt üretiyor...

Çöl çok sıcak olduğundan doğal olarak canlıların terlemelerinden dolayı bünyelerinde tuz kaybı oluşur. Vücut, direncini korumak için tuza ihtiyaç duyuluyor olmasını düşündüğümüzde, Deve deyip geçtiğimiz mahlükatın tasarrufunun ötesinde, böylesi bir sırrı ne ile izah edebiliriz acaba...

İşte, uzun günler süren çöl yolculuğunun tamamlanmasında en büyük etken develerin bilinmedik özelliklerinden sadece sütü ile ilgili detaylar oldukça dikkat çekici...
Yorulunca deveye binip yol alınıyor. Acıkınca sıcak çölde serin ve tadına doyum olmayan "erimiş dondurma" tadı ve kıvamında deve sütü içiliyor...

Deve sütü Mucize bir üretim ve gerekli bir tüketim olup
hedefe varılmasında, ve çöl şartlarının sağ salim aşılmasında en büyük yardımcıdır inşallah...

EY AŞK !
NERELERDEYDİN !
Kalbimde yaz gününden kalma kelebek uçuşları...
Başımın üstünde dönüp duran kar taneleri, ve yüreğimin sıcaklığıyla eriyip giden buzlar. Yürürken sokakta ayağımın altından kayarcasına geçen yollar, aklımda sen, yüreğimde sen ve sanki yeni bir aşka yelken açan kalbimle bir başıma. Sessizliği dinliyorum, seni düşünüyorum, hayaller kuruyorum ve bu bence bendeki iyiye gidişin bir işareti olmalı diyorum. Araladığım kalbimden dışarı doğru biraz çekingen ve biraz da heyecanla uzanıyor, hoş geldin, diyorum. Nerelerdeydin !...

Ey aşk ! Ne kadar zamandır bekliyordum seni. Gözüm yollarda kaldı ama en çok da yüreğim. Yüreğim o kadar çok bekledi ki; beklerken yorulmayı öğrendi, acı çekti, hüzünlendi. Kimi zaman güneşe güldü, kimi zaman ağlayan yağmura. Ama hiç bıkmadan bekledi.

Ey aşk ! Nerelerdeydin, gözüm yollarda kaldı. Bak bu sene kar yağdı şehrime. Karda yürümekten korkardım oysa şimdi sen geldin ya korkmuyorum artık. Daha bir güvenle yürüyorum yollarda. Hem düşsem ne olur ki, sen varsın, tutarsın beni. Tutarsın değil mi !

Ey aşk ! Sen gözleri ceylana benzer; her gün geçerken kapının önünden görmeyi arzuladığım sevgili. Seni göreceğim diye daha bir keyifle başlıyorum güne. Artık zor gelmiyor çalışmak bile bana. Yüreğim sanki bir kuş kanadında ve bir tüy kadar hafif.

Ey aşk ! Okuduğum tüm aşk romanlarından yayılan bir koku var burnumda. Kim bilir kaç kitap devirdim ve kaç kişinin aşkını yaşadım kendim yaşarcasına ve işte şimdi sıra bende. Ben de kendi romanımı yazacağım senin aşkınla.

Ey aşk ! Ben seni bekliyorum yıllardır. Bir ara gelmiştin ya da ben geldiğini sanmıştım ama sanırım yanılsamaydı ki bu, farkına nice sonra vardığım. Gecemi gündüzüme katıp beklediğim ve en nihayetinde geldin ve şimdi buradasın. Bir daha gitmeyeceksin değil mi !
Ben biliyorum bu sefer benim için geldin. Ve bu ne bir yanılsama, ne de bir romandan kalan hayal. Bu benim ve senin aşkın. Yıllardır beklediğim sonunda gelen sonsuz aşk.

Ey aşk !
Nerelerdeydin...
Meğer ne de çok özlemişim seni.
Bir daha bırakıp gitme olmaz mı !!!

Aşkın tarifini yapmak ne kadar güç olsa da onu en güzel yaşarken tarif edebiliriz herhalde. Çünkü yaşarken ancak, mutluluğun ve sevginin ve de yaşamın anlamına daha iyi varabiliriz. Aşk yoktur diyenlere inat, aşk vardır diyenlerdenim ve aşk dünya dönmeyi bıraktığı güne kadar da var olacak…

Mehpare ÖĞÜT
---------------------------------------------------------------------------------

Adına sevgililer günü denilen ve bir güne hapsedilen bu günde;
Sevginin aslında hayatın mayası olması hasebiyle yaşanılan bir ömrü tüm sevenlerin, sevdikleri ile geçirmesi duasıyla....