new icn messageflickr-free-ic3d pan white

Adult Content

You must be signed in to see this content. Sign in

Back to photostream

In Nederland worden geen BIBLIOTHEKEN verbrand maar verkwanseld: voorbeeld TropenBibliotheek KIT Amsterdam

In Nederland worden geen BIBLIOTHEKEN verbrand maar verkwanseld:

Bericht Redding collectieTropenBibliotheek van het Koninklijk Instituut voor de Tropen (KIT) Amsterdam is een Grote Leugen

 

BIBLIOTHEKEN zijn voor en van de gebruikers ervan.

Dat is een waarheid als een koe, maar die waarheid wordt geweld aangedaan.

Bij het opheffen van bibliotheken in de Laffe Lage Landen

wordt de gebruikers van bedreigde biblioteken NIET om hun mening gevraagd!

 

-- intermezzo --

In dit geval spreek ik over de Bibliotheek van het Koninklijk Instituut voor de Tropen, maar dit is er maar één van een hele rij die in de vaak verborgen wachtrij staat om afgeslacht of op zijn minst een 'boekje kleiner" gemaakt te worden. Ook gaat het niet enkel om de teloorgang van collecties, maar ook om het verlies van oudere kennissystemen, handbibliotheken, systematieken die door de nieuwe generaties bibliotheek-managers vaak meedogenloos en met volkomen gebrek aan kennis en historisch inzicht vernietigd worden (zo staat de oude systematische catalogus van de Universiteitsbibliotheek van Amsterdam weggetrapt in een zaaltje en ontsnapte meerdere malen op het nippertje aan de afvalcontainer: 900.000 fiches van een systeem waar een eeuw lang aan gewerkt is en waarvan de gegevens maar voor een heel klein deel overgenomen zijn in de nieuwe digitale publiekscatalogus; een monument ook van een kennissysteem van voorgaande generaties; volgende generaties zullen schande van ons spreken door dit blinde weggooibeleid).

-- /intermezzo --

 

Zij waarvoor en waardoor de bibliotheek bestond verdwijnen totaal uit het zicht.

Onderzoekers verliezen directe toegang tot "hun" bibliotheek

een bibliotheek die niet gezien moet worden als 'die ene bibliotheek'

maar als een samenstel van vele tientallen bibliotheken in de regio Amsterdam.

Die boekenschat van Amsterdam vond en vindt zijn uitdrukking ook in een gemeenschappelijke computer catalogus:

ADAMnet en uit die catalogus wordt nu door een babaarse ingreep

een vreselijke groot hap genomen... en niemand die precies zal kunnen beschrijven

wat allemaal waar baar toe ging, wat allemaal stiekum verdwenen en verdonkeremaand is.

 

De rol van Amsterdam als culturele stad

als centrum voor wetenschappelijk onderzoek

wordt zo nog verder ondergraven.

 

Het debat over de teloorgang van de Tropenbibliotheek, sinds de brute lancering van dit nieuws in mei dit jaar (1), blijft van onvoldoende niveau omdat de echte bibliotheekgebruikers op geen enkele wijze georganiseerd zijn en hun stem verloren gaat in het merendeels oppervlakkige en onwetende gebabbel op sociale media en versnipperde lezersreacties in dagbladen, vaak door goedbedoelende mensen, maar die de bibliotheek in kwestie helemaal niet of niet echt kennen.

 

Publieke opinie gebruiken als norm voor wat er met een bibliotheek gebeuren moet

is als onwetenden laten beslissen over het complexe lichaam

van een over meer dan een eeuw opgebouwde kennislichaam:

de Tropenbibliotheek in Amsterdam.

 

De uitkomst van het pas in mei dit jaar ingezette debat zijn nu leugens over bibliothecaire 'orgaan transplantatie', waardoor het oorspronkelijk lichaam zou voortleven. Dit naar Urk dat naar Den Haag enzovoort.

 

Aparte spindokters worden ingezet om deze misvatting te doen plaats vatten.

 

De krantenkoppen "BOEKEN VAN HET TROPENINSTITUUT BLIJVEN BEHOUDEN" c.q. "Boekencollectie Tropeninstituut deels gered zijn een Grote Leugen. (2)

 

Bij het lezen van dit tweede bericht (donderdag 10 oktober 2013) sinds maanden over de dreigende opheffing van de Tropenbibliotheek, ontstak ik in woede... de woede die ontstaat door een gevoel van onmacht.

 

Het lijk mij goed mijn eerste spontane woedende reactie op mijn Facebook pagina ook ook via andere media te verspreiden.

 

Er rest geen tijd voor een zorgvuldig geformuleerd betoog. De autocraten van het Tropen Instituut (van de onmachtige opgestapte directeurJan Donner tot interim-manager Derk Vermeer) hebben geen enkele poging gedaan om de gebruikers van de Tropenbibliotheek te betrekken bij de discussie over mogelijke voortbestaan of hoe de inhoud van de bibliotheek met de minste culturele schade elders in de stad Amsterdam ondergebracht kan worden.

 

Dit is WEER een voorbeeld van autocratisch handelen van cultuur en wetenschap autoriteiten van de Raad voor Cultuur, tot de KNAW, van de Ministeries, noem maar op. Ook de Universiteitsbibliotheek Amsterdam houdt zich muisstil, die zijn zichzelf met inegrip van instituuts- en facultaire bibliotheken aan het 'de-selecter'en (uitdunnen en weggooien) en houden dat liefst buiten de publiciteit. Dat wat in hun collectie al jaren ontbreekt, een goede aanschaf op buiten Europese (en Niet Amerikaanse), dat wat zij ook uit budget- en personeelsoverwegingen overlieten aan de Tropenbibliotheek (als zij het doen hoeven wij het niet te doen), laten zij nu zonder protest of poging van redding weghalen en op zijn best als snippers over het land verspreiden. Daarmee wordten onderzoekers in dat wat wel het 'kenniscentrum' Amsterdam genoemd wordt, beroofd van een deel van hun bronnen.

 

De inerte UB verwaarloosd daarmee ook haar historische rol als 'stadsbibliotheek van Amsterdam' die midden 19e eeuw geformuleerd werd en waar het tegendeel gebeurd wat nu plaats vindt, het toevloeien van verzamelingen in plaats van het afvoeren. Om over de Gemeente Amsterdam al helemaal niet te spreken, met hun hitsige overtrokken plannen voor Amsterdam als Wereldstad en Kenniscentrum van ik weet niet wat, terwijl onderwijl, culturele instellingen gesloten en kilometers boeken en tijdschriften weg gemieterd worden en collecties als die van de Tropenbibliotheek verloren gaan.

  

Hier het summiere bericht van donderdag 10 oktober dat mijn woede wekte

-------------

"Boeken van Tropeninstituut blijven behouden"

10/10/13, 18:39 − bron: ANP

 

© ANP. Minister Jet Bussemaker van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap

De bibliotheekcollectie van het Koninklijk Instituut voor de Tropen (KIT) in Amsterdam zal niet verdwijnen. Een deel van de stukken komt in beheer bij de Universiteit Leiden. Het overige deel van de collectie gaat naar Urk en het Vredespaleis in Den Haag.

 

Dat meldde minister Jet Bussemaker (Cultuur) donderdag in antwoord op Kamervragen. Het deel van de boeken dat naar Leiden gaat, is volgens haar van bijzondere cultuurhistorische waarde. Volgens de minister heeft ze een publieke zorgplicht voor dit deel van de collectie en handelt ze daar ook naar.

 

Het medische deel van de collectie gaat naar het Kennis- en Documentatiecentrum voor Medische Geschiedenis in Urk. Nog eens 4000 boeken over vrede en veiligheid gaan naar het Vredespaleis."

-----

 

DOMMERE BERICHTGEVING OVER DEZE BIBLIOTHEEK HEB IK NOG NIET GELEZEN...

GEWOON HET AANTAL BOEKEN VAN 4000 OVER VREDE EN VEILIGHEID dat is een gotspe (wie besluit wat in deze brede rubriek valt en wat niet en wat gebeurd er met de rest; het gaat om veel groeter aantallen moderne aanschaf die verloren dreigt te gaan).

 

Wie iets weet van de actuele aanschaf van deze goede bibliotheek... aanschaf die gedaan werd daar waar de UvA de gedurende de afgelopen twee decennia de grootste steken uit haar geschiedenis liet vallen met een falende aanschaf op niet-Amerikaanse en niet-Europese sociale, culturele en politieke boeken... is er IETS maar dan ook IETS aan echte bibliotheekgebruikers, echte onderzoekers gevraagd?

 

Moeten de eigenlijke gebruikers van de moderne aanschaf van deze bibliotheek dan naar Den Haag reizen met de tram naar het Vredespaleis om ter plekke een boek dat eerst in Amsterdam stond te bestuderen?

 

Waar blijven de uit de schoolklappers, waar blijven de protesterende ex-bibliotheekmederwerkers, conservatoren die beter weten? Gehoorzamen zij allen als bange schapen aan de hen opgelegde zwijgplicht van interim-manger/bevelhebber Derk Vermeer (met expertise bij Shell, afvalverwerker Essent Milieu BV en saneerder van in opspraak geraakte ziekenhuizen) om hun eventuele afvloeiingsregeling niet in gevaar te brengen? Waarom laat Hans van Harteveld na zijn paniekbericht van eind mei 2013 pas op het moment dat zijn bibliotheekschip op het punt staat te zinken, pas wat van zich horen: "Wij gooien de geschiedenis weg." (3)

 

SCHANDE SCHANDE SCHANDE ik toon hierbij nog maar eens een keer de prent die ik als eerste reactie maakte in mei dit jaar

 

En ja waar blijven al de bruikleengevers die bedrogen worden? Wie eist er openbaarheid... van wat de collectie inhoudt, wat nu precies het unieke en niet unieke is voor welk deel van de verzameling... waarom er niets staat over gevaarlijke slecht georganiseerde en niet gecontroleerde ontdubbeling, van boeken en tijdschriften die hierbij hoort.... (4)

 

Wat weten kamerleden nu van bibliotheken? Wat weet deze regering? Historicus Rutte wist nog niet wat de Hollandse Schouwburg nu was/is. De PvdA behoort al generaties lang tot de slopers van erfgoed (al denken zijzelf van niet)...Ja het archief Den Uyl is veiliggesteld bij het IISG... maar al dat andere materiaal wat zal het ze schelen?

 

Waar blijven nu al die anti-slavernij organisaties? Ik hoor ze niet! Zijn ze ingepakt, met de valse reddingsacties voor het Tropen Museum? Ingepakt door de bekende manipulatie om eerst net te doen het museum afgestoten gaat worden, verspreid over andere instellingen, of alle het recente materiaal van de bibliotheek in een afvalcontainer gegooid gaat worden, om vervolgens te kunnen zeggen dat het wel mee valt.

 

Dit is een oproep aan gebruikers om niet enkel via sociale media van zich te laten horen, maar daadwerkelijk bij het Tropen Instituut, Gemeente Amsterdam en de Ministeries op de stoep te gaan staan en een andere aanpak dan deze verkwanseling af te dwingen.

  

Tjebbbe van Tijen 10 Oktober 2013

 

Mijn contactadres = info@imaginarymuseum.org

---

Ik heb zelf een kwart eeuw gewerkt bij twee grote bibliotheek en archiefinstellingen in Amsterdam als conservator (collectie moderne sociale bewegingen) Universiteitsbibliotheek Amsterdam en het IISG (1973-1998)

 

----

Noten

 

(1) Volkskrant 24/5/2013: "Voor de boeken rest de container"

Het Tropeninstituut moet zijn boekencollectie ontmantelen vanwege bezuinigingen. Wat niet door derden wordt overgenomen, verdwijnt zonder pardon in de vuilnisbak. AMSTERDAM - De bibliotheek van het Koninklijk Instituut voor de Tropen heeft 900 duizend boeken, kaarten, tijdschriften en andere documenten in de aanbieding. Als gevolg van de bezuinigingen wordt een groot deel van de vermaarde collectie ontmanteld; het instituut vraagt andere bibliotheken of er interesse is de stukken over te nemen. Lukt dat niet voor 1 januari, dan gaat wat overblijft van de collectie in de papiercontainer. 'Dat is een ramp', zegt Hans van Hartevelt, directeur van de bibliotheek die al 230 jaar bestaat, en die is gehuisvest in een monumentaal pand uit 1910 dat speciaal voor de collectie is gebouwd.

www.volkskrant.nl/vk/nl/2844/Archief/archief/article/deta...

 

(2) "Boekencollectie Tropeninstituut deels gered"

www.volkskrant.nl/vk/nl/3352/boeken/article/detail/352503...

 

(3) Volkskrant 2/10/2013: 'We gooien de geschiedenis weg'

VAN ONZE VERSLAGGEVER TOINE HEIJMANS − 02/10/13, 00:00

Stad en land reist hij af om de collectie van het Tropeninstituut tijdig ergens onder te brengen. De bibliotheekdirecteur is niet te benijden. De papierversnipperaar wacht.

 

Hans van Hartevelt heeft nog een maand de tijd om 700 duizend boeken en andere documenten aan de straatstenen te slijten. Daarna komen de 'papierhappers', zoals hij ze noemt: de containers, de versnipperaars en de ladderliften die de in 230 jaar bijeengespaarde bibliotheekcollectie van het Tropeninstituut grotendeels zullen vernietigen.

www.volkskrant.nl/vk/nl/2844/Archief/archief/article/deta...

  

(4) Ontdubbeling van boeken en tijdschriften gebeurd meestal door vergelijking van titels uit een bibliotheek met die van andere instellingen. De huidige praktijk is dat er minstens twee exemplaren aanwezig dienen te zijn van een werk. Er zijn nog wel wat meer factoren, maar ruwweg komt het daar op neer. Via de NCC (nationale Catalogus van Nederland, die overigens NIET vrij publiek toegankelijk is... de belachelijkheid ten top en tekenend voor het vrekkige bibliotheekklimaat in dit landje waar je als je een lidmaatschap van de KB koopt je er wel bij kan; negatieve uitzondering vergeleken met andere landen) nu terug naar de ontdubbeling, voor een juist beslissing is 'autopsie' van beide exemplaren nodig, om te zien of: 1) een boek of tijdschrift daadwerkelijk aanwezig is (aangezien iedere grote bibliotheek ook een verzwegen toestand kent van ''plaats open' "PO" stond er vroeger dan op een aanvraagbriefje.

 

Ook gaat het er om of die boeken die volgens de catalogus dezelfde zijn, dat ook daadwerkelijk zo zijn. Als het gaat om oudere werken/drukken dan is dat vaak enkel door kenners en soms met enige moeite vast te stellen. Ook zijn er overwegingen of een te verwijderen exemplaar al dan niet beter of slechter is dan het te handhaven exemplaar. Dat kan de band zijn, maar ook aantekeningen en krabbels in boeken. Dit laatste wordt vaak als beslissingsargument gebruikt, maar soms zijn aantekeningen in boeken geen kwaal maar een aanwinst. Aantekeningen van belangrijke auteurs in hun eigen bibliotheek, gaan zo tegenwoordig massaal verloren.

 

Helmaal moeilijk is het gesteld met jaargangen van tijdschriften, aangezien de aanwezige nummers/exemplaren bij iedere bibliotheek net ietsje anders genoteerd worden en achter een enkel streepje 19134-1953, vaak een eigenlijk incomplete reeks verborgen zit. Het serieus vergelijken is dan ook een arbeidsintensieve taak, waarbij als het om gebonden exemplaren gaat eigenlijk ook nog in overweging genomen moet worden of het bindwerk wel dusdanig is dat de tekst overal leesbaar is. Vaak zijn tijdschriften 'te krap' in de band geplaatst of is door een onbekwame binder domweg een reep van de tekst of beeld aan de buitenraden afgekapt. Dit is eveneens van belang voor eventuele digitalisering, omdat er heel wat dusdanig slecht gebonden tijdschriften zijn dat de hiervoor beschreven fysieke hiaten, ook bij het digitaliseren wegvallen (wat er niet meer is, is aldus verdwenen) en stom zeg is nu net een verkeerd gevonden exemplaar elders behouden en een goed exemplaar alhier weggegooid!

 

Erger nog al deze factoren worden bij grootscheepse operaties versterkt door de haast en het inzetten van uitzendkrachten, werkstudenten, noem maar op beste mensen, die echter niet kundig zijn op archief- op bibliotheek vlak. Ook is er het structurele gevaar van de 'twee bewaar-exemplaren' en de waanidee dat interbibliothecair-ruilverkeer in de nabije toekomst digitaal afgehandeld kan worden en dus het argument van lokale of regionale beschikbaarheid vervalt. Maar wat als er ergens iets in de fik gaat (ik heb het meegemaakt met een hulpmagazijn van de UBAS op het Roeterseiland in 1987) of als er iets overstroomt (komt vaker voor, ik heb het meegemaakt in het magazijn van mijn afdeling van het IISG, doordat een schoonmaker de brandslang gebruikt om een emmertje water te pompen en de slang daarna op een lange weekeinde barstte)... Daar wordt niet over gesproken door al die bezuinigers en managers die een heilig geloof in hun eigen 'statistieken en spread sheet' hebben, maar van de praktijk weinig weten/begrijpen en zich er ook niet om wensen te bekommeren.

 

Nog veel erger het ongefundeerde geloof in de betrouwbaarheid van digitale informatiedragers.. zoemende harde schijven nu nog, 'solid memory' binnenkort, waar digitale rot op lange duur enkel door simulatie bestudeerd kan worden, waar onderspanning (verkeerd ampèrage) en oververhitting rampen veroorzaakt... vraag het maar aan die echt grote datacentra... Het gaat hierbij niet langer om wat Terra Bytes op stapeltje, maar om veelvouden daarvan tot aan Zeta Bytes... Wie durft nu voor later te bepalen dat de papieren-informatiedrager, alsook de microfilm inferieur zijn aan de digitale methode? Nee... diegenen die echt weten waar het om gaat die pleiten al lang voor 'papieren back ups' behoud van originelen en wijzen op de overschatting van digitale opslag.

 

NEE, dit is niet geschreven door iemand die het digitale niet kent of vreest, die er het nut niet van inziet, die zich krampachtig aan het oude tijdperk van papier vastklampt, het is geschreven door iemand die sinds 1973 met computer gewerkt heeft, met name in bibliotheken en sinds 1985 zijn eigen systeem beheerd heeft en voor vele projecten enorme massa's aan digitaal materiaal verzameld en beheerd heeft. Was ook betrokken bij één van de eerste conservering projecten van digitale data (sociaal geëngageerde mailings lists) bij het IISG (Occasio project).

  

5,923 views
2 faves
0 comments
Taken on June 5, 2013