About yılmaz ürgün / Yılmaz ÜRGÜN  

First of all According to me:

"Photography is a life form that is sensing and observing details and meanings of matter & happening & situation. "

Equipments:

Body: PENTAX K10D


Lenses:

Pentax lenses:

Pentax smc FA 50mm F1.7
->my low light and portrait lens

Pentax smc da 70mm limited
->My portrait, landscape, scenic lens

Pentax smc DA* 50-135 mm F:2.8 ED [IF] SDM
->my bokeh & close-up & portrait & stand & night & long range & hiking lens(i adore it)


Sigma lenses:

Sigma 10-20mm F4-5.6 EX DC
->my ultra wide lens for landscapes and architectural shots

Sigma 24-70mm F2.8 EX DG
-> my landscape and general use lens

Sigma 105mm F2.8 EX MACRO DG -> my 1:1 magnification macro lens

Flash:
Pentax AF360FGZ

About me:
Let me describe myself a little bit: I've just started amateur photography. I am not a photographer now cause being "photographer" is not easy and i am not talented enough to be like.Photographer doesnt mean the person who takes shots. I think photography is a life form that is sensing and observing details and meanings of matter & happening & situation.
Now, Learning fundementals of photography. I think this process will continue many years. I have no specific concept. I would like to shot from all aspects ,perspective and angle that is interesting to me. I have no doubt to be a professional one day. Amateur spirit is better i think. Thank you reading my profile. You can ask what you want, so i can answer as possible as i could able to ;)

Please dont use my photos without my permission. My whole photos All rights reserved. İf you want to share it, just take the flickr link and reference.

And..
I am a telecommunication engineer, doing my master of science by the way, and working at KULIS as a researcher and developer, besides working as an assistant at kocaeli univesity Electronic and Telecommunication engineering.

Here there my personal website. Yılmaz Ürgün's website

Here there my blog Yılmaz Ürgün's blog





YAŞADIKLARIMDAN ÖĞRENDİĞİM BİRŞEY VAR

Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:

Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi

Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten

Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği

İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne

Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa

Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır

Kopmaz kökler salmaktır oraya

Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını

Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin

Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara

Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin

İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine

Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına

İnsan balıklama dalmalı içine hayatın

Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına

Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar

Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın

Değişmemelisin hiç bir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu

Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın

Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle

Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı

Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına

Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı

Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:

Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara,göğe,bütün evrene karışırcasına

Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır

Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana

(Ataol Behramoğlu)