Opapake's photostream  

(Nederlands volgt achter de Engelse tekst)
Befiore my retirement I was an assistent professor in developmental biology at the university of Utrecht, Holland. Since then, I have succeeded in peeling off most of the intellectual decorum and exuberant seriousness of the scientific profession. Why I am telling this? Well I am sure that the scientific practice has both formed and deformed me, and has infiltrated and influenced my social behaviour, both in positive and negative sense.
But I love and admire nature, our great teacher. I have enjoyed the many opportunities which have been presented to me to learn about and to admire the complexity and the rich diversity of live. I am still flabbergasted and fascinated by the amazing adaptivity of live and by the dynamic interplay between form and function from submolecular to supracellular levels.
For me life in general and human life in particular is a wonderfull mystery which I feel must be approached with respect. In my opinion it is a shame if man behaves as if he is the souvereign ruler and can impose his wishes when and wherever he likes.
I feel dependent as a human being, although I love to celebrate and demonstrate my authonomy as an individual. But honestly, a tree is more independent than I am. I have to admit, I am sensitive to the way others approach me, and hence, I feel great and small at the same time.
I like to take pictures with my Canon 500D.
Pages on the internet in which I present myself with wrtings and photo's, can be found by searching on Google with the keywords Opapake (my alias).
------------------------------------------------------
Voordat ik met pensioen ging, was ik docent in de ontwikkelingsbiologie aan de universiteit in Utrecht. Sindsdien heb ik al veel van mijn plichtstatige (ja, klopt, contaminatie) serieusiteit (als dat woord al bestaat) kwijt geraakt. Waarom ik dit vertel? Wel, ik denk dat ik door mijn vak en de beroepspraktijk zowel gevormd als misvormd ben.
Ik houd van de natuur, onze grote leermeester. Ik heb waanzinnig veel genoten bij het kennis nemen van de complexiteit en de vormenrijkdom van het leven. De wonderlijke doelmatigheid in het samenspel tussen structuur en functie van submoleculair to supracellulair nivo, boeit me nog altijd mateloos.
Ik houd er van fototjes te maken van de natuur en zijn inwoners (inclusief de mens) met mijn Canon 450D.
Het leven, de mens en al het menselijke incluis, is voor mij een groot mysterie, dat ik met eerbied benader. Ik vind het betreurenswaardig als mensen zich opstellen alsof ze in alles maatgevend zijn, alles kunnen bepalen; alsof ze in alles en over alles heer en meester zijn.
Ik voel me als mens afhankelijk, al wil ik graag tamboereren op mijn eigenheid en mijn individu zijn. Maar eerlijk is braaf, een boom is onafhankelijker dan ik. Of ik het wil toegeven of niet, ik ben o zo gevoelig voor de manier waarop anderen me benaderen. Ik voel me tegelijk klein en groot.
Je kunt gemakkelijk mijn internetpagina's waarin ik me presenteer met teksten en foto's vinden door in Google te zoeken met het trefwoord Opapake (mijn Alias).