dorianico's photostream

(i'll try to upload an english version soon...)

About :

sAmsons foto's spreken van vervreemding, eenzaamheid, veroudering, afbladdering, de onfortuinlijke stille aftocht. Zelfs foto's waar geen mens op te bespeuren valt, ademen die gestolde tragedie: leegte op Omaha Beach, daklozen in Praag, kwetsbare oude dames in een station", aldus Veerle Devos van vzw de hondsjaren. Op vraag van deze vzw maakte sAmson in 1998 een gesmaakte foto-reeks in het kader van de culturele happening Parcours-Parkoers.
sAmson de pessemier woonde van zijn geboorte in 1974 tot 1992 in Sint-Maria-Horebeke, een schilderachtig gehucht in een bucolisch aandoend landschap op 30 km van Gent. Daar leerde hij temidden de in België nog zeldzame weidse landschappen de condition humaine van het kleine dorp kennen met zijn achterklap, ons-kent-ons-mentaliteit en haast 19de-eeuwse afkeer van alles wat 'anders' is.
Nadien kwam hij in Gent studeren. In 1999 zette hij in deze stad een punt achter zijn studies fotografie. Gent is een gezellig wriemelende moderne universiteitsstad met historische wortels in de Middeleeuwen. sAmson mocht er graag vertoeven, leven, studeren, liefhebben, maar zocht ook steeds vaker verdere einders op. Op zoek naar? Weg van? Niemand weet het, maar sAmsons foto's getuigen ervan. Haast abstracte beelden van zand en lucht in Marokko, spiedende snapshots van Palermo, Parijs, Liverpool, Kardjali...
Zijn collectie is het resultaat van een alleen, zoekend op weg gaan. Zelf zegt sAmson hierover: "Misschien spreekt uit mijn foto's leegte, eenzaamheid en vervreemding. Ik ga er niet naar op zoek, het overvalt me. Mijn beste foto's maak ik wel wanneer ik ergens alleen ben. Ik hoef me daarom niet leeg of eenzaam te voelen. Misschien is het een kwestie van concentratie, van niet afgeleid te worden en onbelemmerd te kunnen kijken."
In 1994 debuteerde sAmson in Schamper (oplage 5.000 ex), het officiële studentenblad van de Gentse universiteit. De landelijke jeugddienst Graffiti vroeg hem voor haar tijdschrift te werken. Dat deed hij tot 1998. Nadien ging hij bij het magazine Schuurpapier aan de slag. Redacteur Jaak Perquy biedt in zijn Schuurpapier-magazine debutanten een forum. sAmson was een van hen, en werkte op regelmatige basis aan het tijdschrift mee. "sAmson is sterk in compositie: de foto spreekt onmiddellijk aan", zegt Perquy. "Voor ons maakte hij oa. foto's van steden. Het beeld zit altijd goed. Ik hou vooral van één bepaalde foto vanuit vogelperspectief: een straat met kasseien met twee wandelaars. Hun lange schaduwen vormen de echo van hun aanwezigheid. De warmte straalt van de zwart-wit-foto af: je voelt dat deze foto in een zuiders oord genomen werd. Tegelijk overvalt je de eenzaamheid van de wandelaars. Tegenstrijdige gevoelens en impressies in één beeld gevat, zeg maar. Dat vind ik interessant."
Ook Carine Schockaert van Anjer Producties vraagt sAmson regelmatig foto's te maken. sAmsons foto's belanden telkens in de persmap en in de presentatiecatalogus van de vzw. "Zijn foto's zijn speciaal want hij doet er méér mee, het zijn geen platte prentjes maar vertellen ook hun eigen verhaal. Er staat meer op dan je eigenlijk kan zien. Ik ben steeds benieuwd om zijn foto's te zien want het is altijd een verrassing."
Daisy Martens van de Landelijke Jeugddienst Graffiti houdt vooral van sAmsons zwart-wit-foto's en de portretten. "Hij toont mensen op een niet voor de hand liggende manier. Voor de jeugddienst vroegen we hem foto's te maken voor een tentoonstelling over graffiti. Hij slaagt erin om een zo kleurrijk iets als graffiti op een spannende en interessante manier in zwarte en witte tinten weer te geven. Er staat mij vooral één beeld voor ogen: een foto van een tag op een beregend bushokje. Hij had ook gewoon een muur met een tag kunnen fotograferen, maar hij zoekt en vindt telkens iets méér. Ik vind dat hij in het algemeen het verval van een stad mooi kan weergeven. Hij krijgt van de jeugddienst vooral opdrachten voor tentoonstellingen, maar hij freewheelt ook met succes. Telkens hij naar het buitenland trekt, brengt ie prachtige foto's mee."
Dat freewheelen zit sAmson in het bloed. Z'n persoonlijke collectie puilt uit van portretten van europeanen, net-niet-scherpe stadsbeelden in kleur, ...