kian1's photostream

خــسته از آوارگي،خواهان آرام و قـــراري
از جهان آزرده جان،جويان ِ امني در كناري
ماجــرا و گفـتگو را دشمن ناكينه جويي
آشتي و دوستي را دوستدار جان نثاري
دوست از دشمن نكرده فرق،خورده تير غدري
كـــار را نـشـنـاخـته از عـار ،افـتـاده ز كـــــاري
سالها خون خورده اي،شادي ز خود كرده دريغي
تــا گــزنـــد ِخويش را در آستـيـن پــرورده مــاري
ساده لوحــي ناپذيرا از تجارب، نقش پندي
ابلهي ناموخته هــيچ از گــذشت روزگاري
روز و شب با خود ستيزي،نيز از مردم گريزي
نه به عزلت خوگري،نه با حـريـفـان سازگاري
هم به دولت پشت پازن،بر سيبـل اهل فقري
هم ز فقر خويش پيشِ اهلِ دولت شرمساري
رانده از كوي خرد-ناخوانده-زي بـزم جـنـونـي
ننگ هر مستي،به جان بيزار از هر هوشياري
مانده بـي مطلوب و طالب،از طلب نابرده سودي
راه بي رهـبر خطــا رفـتـه،پريـشـان رهـسـپاري
چشم معني جوي گرچه دوخته بر دهر عمري
خط ِ هـستي را پـريشان خـوانده بي آموزگاري
حيرت و حسرت نصيبي در همه شهري غريبي
جـسـتـه و نـايـافـتـه در هـيـچ قـلـبـي زيـنهاري
وارَهَـد ز آوارگي هرگز چنين آواره-نِـي نِـي
پس همان بهتر كه مرگش وارهاند-آري آري